Uwzględnianie w pracy terapeutycznej procesów cielesnych wynika z szerokiego spojrzenia na zdrowie człowieka. Wiąże się z docenianiem znaczenia odczuwania ciała w kontekście funkcjonowania osoby.

Pracując terapeutycznie zauważa się, że egzystencja człowieka realizuje się również w ciele. To co przydarza się ludziom dotyczy zarówno strony fizycznej, jak i psychicznej. Życie przejawia się w tym, co myślimy, wyobrażamy sobie, ale także w tym, że poruszamy się, przyjmujemy jakąś postawę ciała, czujemy i wyrażamy siebie fizycznie.

Praca terapeutyczna otwarta na doznania cielesne – świadomość, ekspresję, energię i ruch – może spowodować większą skuteczność w pracy nad emocjami i myśleniem.

Stosując w gabinecie pracę z ciałem nie praktykuję jej w sposób wyizolowany, ale zintegrowany z całością procesu terapeutycznego. Powiązany z historią życia, zasobami, problemami i osobowością pacjenta.

Praktycznie praca z ciałem uwzględnia diagnozę procesów cielesnych (sposób oddychania, budowę ciała, strukturę charakteru, blokady fizyczne). Pozwala na poszerzenie własnej świadomości swojego ciała, powiązanie doznań z innymi sferami (intelekt, emocje, wydarzenia). Umożliwia zmianę również poprzez działania związane z cielesnością.