Terapia ericksonowska respektuje jednostkę i jej wewnętrzne zasoby. Pozwala w indywidualny sposób odnieść się do osobistych potrzeb pacjenta. Podkreśla niepowtarzalność doświadczeń życiowych każdego człowieka.

Dla osoby korzystającej z psychoterapii tworzy się unikalny sposób leczenia, uzależniony od konkretnej sytuacji. Unika się schematów w leczeniu oraz zamykania w ramy sztywnego systemu, czy szkoły terapeutycznej.

Psychoterapia ericksonowska pozwala terapeucie spotkać się z pacjentem w jego własnym świecie. Planując interwencje uwzględnia się wewnętrzne siły pacjenta. Podejście to zakłada uznanie dla wszystkiego, co funkcjonuje prawidłowo.

Podsumowując ważne aspekty tej terapii to:

• uruchamianie wewnętrznych zasobów pacjenta i ich spożytkowanie w różnych kontekstach życiowych,
• ukierunkowanie uwagi na aktualne i przyszłe rozwiązania problemów, aniżeli analiza przeszłych zdarzeń,
• zmiana niepożądanych zachowań objawowych i nadanie im nowych znaczeń,
• zaangażowanie zarówno świadomości jak i nieświadomości w procesie leczenia.